Page 58 - PENDIK

58
komünistliğinden gizli bir övünç duymaya başlamıştım; içinde haksızlıkla- ra başkaldırmanın yüksekliği ile bir kahramanlık öyküsü bulurdum. Benim annem başkaydı, nasıl anlatılır bilemeyeceğim, ama başkaydı işte! Üstelik işaret ettiği noktada muhakkak önemli bir durum olurdu. “Fasit kıyas ya- pıyorsun Muzaffer, fasit kıyas!” diyerek karşı gelirdi. “Yeni hükûmet kanun çıkartmaya meraklı! Kanunların sayısı ne kadar arttırılırsa, yolsuzluk da o kadar çoğalacak demektir, aç biraz Cornelius oku!” derdi. “Kanunlarla çok oynanan yerde yozlaşma başlamış, devlet yıkılıyor demektir” diye ilave et- tiğinde, içeriden dedemin, tükürüğü genzine kaçmış da temizlemeye çalışı- yormuş veya önemli bir şey söyleyecekmiş de sesini toparlamaya çalışıyor- muş gibi çıkan öksürüğü duyulur, bir keçinin çıkarttığı ses gibi tartışmayı keserdi.
“EEhhheeeeeeeeehhnnEEEEEEEEeeee!!!” Bu konuşmaların geldiği nokta her defasında dedemi öksürtüyordu. Annem o sessizlikte bile yine acayip bir cümle kuruyordu: “İnsan tabiatı icabı kimlere ve nelere zarar ver- mişse, onlardan nefret eder!” Annemin laflarının nereye gittiğini kimse an- layamazdı.BeriaTeyzemdâhilkimseanneme“Nedemekistiyorsunsenbu lafınla?” diye soramaz, annemin arkadan gelecek cevabını almak istemezdi. Benim annem bilmem niye böyle ortalıkta buz gibi bir hava estirirdi? Ah, ne olurdu hep filmlerden, aktörlerden, aktrislerden bahsetseydiler. Genç kızlıklarında önce Elazığ’da sonra Ankara’da okurken Jezabel filminde
1939 Elazığ Ortaokulu son sınıf
seyretmiş oldukları Betty Da- vis’in saç tuvaletini ayna karşısın- da kendilerine yapana kadar neler çektiklerini, Shanghai Ekspresi filmindeki Marlene Dietrich gibi elmacık kemiklerini allıkla ortaya çıkartmaya nasıl çalıştıklarını ve sonra hep birlikte fotoğrafçıya gi- derek nasıl resim çektirdiklerini an- latsalardı... Veya Orson Welles’in Amerika-Meksika sınırında geçen filminin dramatik ilk sahnesinin kritiğini yapsalardı da dedemi de
böyle öksürük tutmasaydı. O gün- lere ait aklımda kalan başka bir anı